اگر می خواهید ملتی را نابود کنید, هنر را از آنها بگیرید.

اگر بخواهید همین امروز تصمیمی بگیرید که در یک سال آینده تغییر عمده ای در زندگی خود یا دیگران ایجاد شود, چه تصمیم می گیرید؟

من پس از دیدن چند فیلم مستند و خواندن مقالاتی در مورد اعتراضاتو مقاومتهای  آرژانتینی ها  و جنبش های فرنسه با خود گفتم ما مردم ایران در بعضی مواقع چقدر بی عرضه و بی فایده هستیم.

هر کس و هر کشوری ما را به انواع چیزهایی از جمله تروریست و غیره متهم می کنند و در داخل انواع توسری ها می خوریم و بدبختی ها می کشیم و اصلآ هم صدایمان در نمی آید. لااقل اعتراض کنیم و این بلاها سرمان بیاید باز یک چیزی.

من اینطور احساس می کنم که شادی و نشاط ظاهری ما ایرانیها با سیاستهای داخلی و خارجی از ما گرفته شده است و یکی از دلایل مهم آن گرفته شدن هنر و نبود نوآوری در میان مردم است.

اگر ما قرار باشد اقدامی انجام دهیم تا سر زنده و همیشه سر پا باشیم, چه بر سر زورگویان داخلی چه خارجی باید هنر و نوآوری را در خود و اطرافمان به هر قیمتی که شده زنده نگه داریم. این وظیفه بطور روال در هر ملت و در هر تاریخی به عهده ی نویسنده ها و هنرمندان است.

اکثر کسانیکه این وبلاگرا می خوانند یا نویسنده و هنرمند هستند و یا به هنر علاقه دارند. پس من از شما خواهش می کنم که این وظیفه ی طبیعی تان را بخاطر آورید و با این تصمیمی که من گرفته ام همراهی کنید.

تصمیم دارم در وبلاگ تمامی روزهای مهم سال را از نظر نوآوری, فرهنگ و هنر بنابر تاریخشان یادآوری کنم و از شما می خواهم به فعالیت های مربوط به آن توجه کنید تا سعی کنیم این فرهنگ و هنر را در خانواده و اطرافمان حفظ کنیم. مهم این است که شور و اشتیاق هنر و نوآوری را نه تنها در خودمان بلکه در خانواده و اطرافمان بیدار و حفظ کنیم.

امروز را من روز تصمیم گیری اعلام می کنم. از شما می خواهم مثل من تصمیم برای تلاشی در این ضمینه بگیرید که روح در حال مرگ ایران را بازگردانیم.