من در تو پنهانم تو در من

از من به من نزدیک تر تو

از تو به تو نزدیک تر من

 باور نکن تنهاییت را

تا یک دل و یک درد داری

 تا در عبور از کوچه ی عشق

 بر دوش من سر می گذاری

دل تاب تنهایی ندارد

 باور نکن تنهاییت را

هرجای این دنیا که باشی

من با توام تنهای تنها

من با توام هرجا که هستی

حتی اگر با هم نباشیم

حتی اگر یک لحظه یک روز

با هم در این عالم نباشیم

این خانه را بگذار و بگذر

 با من بیا تا کعبه ی دل

 باور نکن تنهاییت را

 من با توام منزل به منزل ....

                                                              بازار بتان شکست گیرد

هرکس که بدید چشم او گفت

                                                              کو محتسبی که مست گیرد

در بحر فتاده ام چو ماهی

                                                              تا یار مرا به شست گیرد

در پای فتاده ام به زاری

                                                              آیا بود آن که دست گیرد ؟

خرم دل آن که همچو حافظ

                                                              جامی ز می الست گیرد

شیخ محمد حافظ شیرازی

                                                            ننالد   ‌خدایا دلم سنگ نیست

مرا عشق او چنگ اندوه ساخت

                                                            که جز غم در این چنگ آهنگ نیست

به لب جز سرود امیدم نبود

                                                            مرا بانگ این چنگ خاموش کرد

چنان دل به آهنگ او خو گرفت

                                                            که آهنگ خود را فراموش کرد

نمی دانم این چنگی سرنوشت

                                                           چه می خواهد از حال فرسوده ام

کجا می کشانندم این نغمه ها

                                                           که یکدم نخواهند آسوده ام

دل از این جهان بر گرفتم دریغ

                                                           هنوزم به جان آتش عشق اوست

در این واپسین لحظه ی زندگی

                                                           هنوزم در این سینه یک آرزوست

دلم کرده امشب هوای شراب

                                                          شرابی که از جان بر آرد خروش

شرابی که بینم در آن رقص مرگ

                                                          شرابی که دیگر نیایم به هوش

مگر وارهم از غم عشق او

                                                          مگر نشنوم بانگ این چنگ را

همه زندگی نغمه ی ماتم است

                                                          نمی خواهم این نا خوش آهنگ را ...

                                                هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند

                                                 تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

آنچنان مهر توام در دل و جان جای گرفت

                                                  که اگر سر برود از دل و از جان نرود

                                                                                                      شیخ محمد حافظ شیرازی